Albert, Blätterbauer, Duncker - Mroczeń Co się tyczy dostępności siedziby, to powinna do dworu prowadzić droga szeroka, wygodna, dobrze utrzymana i jak najdogodniej połączona z najbliższą drogą publiczną. Jeżeli zależy to od naszej woli, to droga wjazdowa powinna doprowadzać do dworu od jego strony północnej - tam ma być podjazd, albowiem strona przeciwna, słoneczna, zachowana być ma na werendę lub taras, na najrzadsze drzewa i krzewy i na kwietniki. Aleja wjazdowa nie powinna być zbytecznie strojna więc na przykrych pochyłościach trzeba ją kreślić łukiem lub wężykiem , pięknie jednak wyglądają aleje wjazdowe zbiegające z góry, wśród dwóch rzędów wielkich drzew, bądź to od drogi głównej ku dworowi niżej położonemu (Sucha pod Białobrzegami), bądź też odwrotnie (niektóre ogrody podolskie).
Sam dwór powinien być otoczony dość obszernym placykiem wyżwirowanym albo ze wszystkich stron, albo przynajmniej od strony podjazdu. Jest to i najzdrowiej i najporządniej. Czasami urządzają naokoło domu maleńki trawnik, ozdobiony rzadkiemi i pięknemi krzewami,które jednak tak muszą, być dobrane co do wymiarów i postaci, żeby nie zakrywały kształtów budowli. Przykład dobrze przystrojonej ten sposób siedziby, mamy w ogrodzie Frascati w Warszawie.
Od dworu powinny prowadzić ścieżki zgrabne, lecz niezbyt powykręcane, do rozmaitych zabudowań gospodarskich, więc do folwarku, stajen, kuchni, gościnnych oficyn itp Jeżeli budynki te nie są piękne, co bywa najczęściej to i ścieżki do nich wioda,ce, choć w części w zaroślach ukryte być muszą.
Droga z folwarku na wieś, wygon dla bydła itp. w żadnym razie nie powinny przechodzić przez ogród, ani też być w zbyt blizkiem z dworem sąsiedztwie. Gdyby miejscowość tak właśnie była rozłożona, to należy koniecznie w ten sposób plan ogrodu tworzyć, żeby dwór od podobnej drogi odsunąć i drzewami odgrodzić. Jeden widok na drogę lub wygon, wychodzący z domu z daleka położonego, wcale nie szkodzi, lecz owszem do ożywienia krajobrazu bardzo się przyczynia.
Edmund Jankowski "Ogród przy dworze wiejskim"
Sam dwór powinien być otoczony dość obszernym placykiem wyżwirowanym albo ze wszystkich stron, albo przynajmniej od strony podjazdu. Jest to i najzdrowiej i najporządniej. Czasami urządzają naokoło domu maleńki trawnik, ozdobiony rzadkiemi i pięknemi krzewami,które jednak tak muszą, być dobrane co do wymiarów i postaci, żeby nie zakrywały kształtów budowli. Przykład dobrze przystrojonej ten sposób siedziby, mamy w ogrodzie Frascati w Warszawie.
Od dworu powinny prowadzić ścieżki zgrabne, lecz niezbyt powykręcane, do rozmaitych zabudowań gospodarskich, więc do folwarku, stajen, kuchni, gościnnych oficyn itp Jeżeli budynki te nie są piękne, co bywa najczęściej to i ścieżki do nich wioda,ce, choć w części w zaroślach ukryte być muszą.
Droga z folwarku na wieś, wygon dla bydła itp. w żadnym razie nie powinny przechodzić przez ogród, ani też być w zbyt blizkiem z dworem sąsiedztwie. Gdyby miejscowość tak właśnie była rozłożona, to należy koniecznie w ten sposób plan ogrodu tworzyć, żeby dwór od podobnej drogi odsunąć i drzewami odgrodzić. Jeden widok na drogę lub wygon, wychodzący z domu z daleka położonego, wcale nie szkodzi, lecz owszem do ożywienia krajobrazu bardzo się przyczynia.
Edmund Jankowski "Ogród przy dworze wiejskim"
RSS Feed
